Εφόσον δεν ζεις σε σπηλιά ή σε πυρηνικό μπούνκερ, θεωρώ πως μέχρι σήμερα το έχεις δει ήδη το βασικό τηλεοπτικό σποτ του Τζήμερου, αυτό με τους ασπριτζήδες που ξύνουν τοίχους και κατεβάζουν αφίσες κατά του Μνημονίου.
Ατενίστας να ξεβρωμίσει ο τόπος λέμε!
Αν και διαφημιστής ο πρόεδρος του κόμματος, η αλήθεια είναι πως το σποτ δεν έκανε ιδιαίτερη αίσθηση. Κάτι δεν πάει καλά με αυτό, αλλά τι; Μήπως είναι που δεν πορώνει αρκετά τις μισάνθρωπες αντικοινωνικές μαντάμ-σουσούδες, τον πυρήνα δηλαδή των ψηφοφόρων του; Ίσως. Η μήπως φταίει που διαφημίζει ένα κόμμα σύμφωνα με το οποίο ο Έλληνας είναι ένας ρυπαρός πίθηκος που του αξίζει να ισοπεδωθεί από τις ναπάλμ του μνημονίου... μα βλέπουμε χαμογελαστά δυναμικά ασπροκρέατα νιάτα λες και μας πουλάει πακέτα δωρεάν ομιλιάς;
Και, εν πάσει περιπτώσει, μήπως το σποτ θα ήταν πιο αποτελεσματικό αν είχε έναν ή μια σελέμπριτι μέσα;
Ή μήπως έχει ήδη και δεν το παρατηρήσαμε; Και ο Τζημ δηλαδή είναι τόσο γάτα που πέρασε υποσυνείδητο celebrity endorsement του κόμματός του χωρίς να το καταλάβουμε;
Για πρόσεξε:
Το λόκαρες αμέσως το κωλί το τρίτο από αριστερά, ε, μη-γκέι αναγνωσταρά μου; Ελληνοπρεπώς αχλαδέ μα περήφανο, δίνει το κάτι παραπάνω στο πανοραμίκ. Σε ποιάν ανήκει, όμως;
Η απάντηση είναι, σε αυτήν:
Α-χα...
Χμ
Κάτσε ρε
... κάπου την ξέρω αυτήν.
Ρε αυτή δεν είναι η τέτοια...
η πες την ρε, το πιπίνι...
... η Πολυξένη!
Δεν μπορεί τόση ομοιότητα και να μην είναι αυτή! Ίσως το όνομα της Πολυξένης να μη λέει τίποτα στους νεώτερους αναγνώστες μα πριν τα "χιόνια", πριν τον Φίλιππο Νικολάου, πριν τους Mazoo & the Zoo, πριν τα Ζουζούνια και πριν ακόμα κι από τον Σαντικάι, στο Alter υπήρχε η Πολυξένη! Εκεί που έβλεπες Ζούγκλα ή Μητσικώστα, ξαφνικά έσκαγε στην οθόνη η διαφήμιση της Πολυξένης, πριν προλάβεις να αλλάξεις κανάλι. Η Πολυξένη τράβαγε πάντα πρώτη. Το κοριτσάκι λυκείου που ντυνόταν σαν πρώιμη Πέγκυ Ζήνα και έκανε κουνήματα στον τηλεθεατή τραγουδώντας στίχους τύπου "θέλω να πάρω όλους τους φίλους σου"!
Αυτή είναι η Ελλάδα που θέλει ο κος Τζήμερος φίλες και φίλοι!!!!! Η Ελλάδα της Πολυξένης! Θέλει να μας αιχμαλωτίσει σε ένα αέναο 2002, όπου έχουμε Σημίτη, περιμένουμε Ολυμπιακόυς, το ευρώ αχνίζει ακόμα και η ελεύθερη οικονομία δουλεύει τόσο ρολόι, που μπορεί ένας Γιαννίκος να εντοπίσει ένα κενό προσφοράς στον τομέα των παιδικών-τραγουδιών-για-μερακλήδες-ενήλικους, να καλύψει τη ζήτηση και να χεστεί στο τάλιρο!
(Όχι, σοβαρά τώρα, ήταν και τότε τόσο άβολο το θέαμα ή είναι που έχω μεγαλώσει πλέον και μου βγαίνουν ενοχές απέναντι σε καυλοράπανα πιτσιρίκια;
Ρε, τί έκανε τότε ο εισαγγελέας; Α, κέρναγε τριπάκια τον Ξηρό, σόρρυ)
Και τώρα, 10 χρόνια μετά, τι; Τότε Πολυξένη, τώρα πολλοί ξένοι. Είμαι σε μελαγχολικό μουντ αυτό το πρωινό του τελευταίου προεκλογικού Σαββάτου, αναγνωσταρά. Ίσως να το αισθάνθηκες, από το ότι έβαλα στίχο Εύης Δρούτσα τίτλο στο προηγούμενο ποστ.
Και η Πολυξένη με κάνει ακόμα πιο μελαγχολικό. Βλέπω λιγάκι τη γενιά μου σε αυτήν. Αν αυτή που στα 15 ήταν teen star έχει καταντήσει στα 25 φτηνό ευέλικτο κομπαρσιακό δυναμικό, τί διάολο ελπίδα έχουμε οι υπόλοιποι;
(όλο το κρέντιτ της ανακάλυψης στον @tosiomorphy,
ευχαριστίες στον αναγνωσταρά @abbax που το έκανε RT κ το διάβασα κ εγώ)
